اليعقوبي ( مترجم : آيتي )

376

تاريخ اليعقوبي ( فارسي )

من دل را مىميراند و در فراوانى مال گناهان بسيار مىشود ، اى موسى هر زمانى سختى پس از سختى و گشايش پس از گشايش و پادشاهى پس از پادشاهى مىآورد ، اما پادشاهى من پاينده و بىزوال است و چيزى در زمين و در آسمان بر من پنهان نيست و چگونه بر من پوشيده باشد چيزى كه آغاز آن از من است ، چگونه همت تو در آنچه نزد من است نمىباشد با آنكه ناچار بسوى من و نزد من بازمىگردى ؟ » و گفت : خلتان من لزمهما دخل الجنة . فقيل : و ما هما ؟ قال : احتمال ما تكره اذا احبه الله ، و ترك ما تحب اذا كرهه الله . فقيل له : من يطيق ذلك ؟ فقال : من هرب من النار الى الجنة . « دو خصلت است كه هر كس همراه آن دو باشد داخل بهشت گردد . گفته شد : آن دو چيست ؟ گفت : تحمل كردن آنچه را خوش ندارى هر گاه خدا آن را دوست بدارد ، و رها كردن آنچه را دوست مىدارى هر گاه خدا آن را نخواهد . به او گفته شد : كه مىتواند چنين باشد ؟ گفت : كسى كه از آتش بسوى بهشت گريزد » . و گفت : فعل المعروف يمنع ميتة السوء ، و الصدقة تطفئ [ 1 ] غضب الرب ، و صلة الرحم تزيد فى العمر و تنفى الفقر ، و قول : لا حول و لا قوة الا بالله ، كنز من كنوز الجنة . « نيكى كردن از مردن بد جلوگيرى مىكند و صدقه دادن خشم پروردگار را فرومىنشاند و صله رحم بر عمر مىافزايد و تنگدستى را از ميان مىبرد ، و گفتن : لا حول و لا قوة الا بالله ، گنجى است از گنجهاى بهشت » . و گفت : ما توسل الى احد بوسيلة و لا تذرع بذريعة هى احب الى و لا اقرب منى من يد اسلفته اياها اتبع بها اختها لأحسن ريها [ 2 ] و حفظها اذا كان منع الأواخر يقطع لسان شكر الأوائل ، و ما سمحت نفسى برد بكر من الحوائج .

--> [ 1 ] ل : يطفىء . [ 2 ] ن ، ربها .